این روزها ، طرح مبارزه با مفاسد اجتماعی و برخورد با زنان و دختران بدحجاب از همه جا بگوش می رسد. بر اساس این طرح افرادی که پوشش آنها مناسب تشخیص داده نشود (مانکنهای خیابانی)، ابتدا به آنها تذکر داده می شود و در مراحل بعدی برخورد قضایی و جزایی را به دنبال خواهد داشت.

نکتهء جالب واکنش مسئولین کشور در پستهای مختلف در نحوهء اجرای این طرح داشته اند.(دیدگاه متفاوت رئیس قوهء قضایه و دادستان کل تهران)

و تبلیغات گسترده ای که صدا وسیما در حمایت و بنحوی آماده سازی روانی مردم با برخوردهای خیابانی نیروی انتظامی داشته است.

دیروز با یکی از اساتید دانشگاه که خودمان که تخصص ایشان در زمینه جامعه شناسی است ، در مورد طرخ ساماندهی اجتماعی صحبت می کردم .

از نظر ایشان ، اجرای این طرح به این شکل و بدون انجام کار فرهنگی ،نتیجهء عکس خواهد داشت و افراد رو به کارهای مخفی می آورند که این امر اثرات منفی در ابعاد اخلاقی جامعه دارد و در حقیقت پاک کردن صورت مسئله است.

حال ،سئوال این است.تعریف ما از حریم خصوصی افراد وحق انتخاب آزاد در جامعه ما چگونه است؟

آیا افراد حق انتخاب نوع پوشش ، لباس و آرایش ظاهر خود را ندارد؟

آیا فرهنگ سازی و برخوردهای آموزشی ، بهتر از برخوردهای فیزیکی و تنبیهی نیست؟

با در نظر گرفتن این موضوع که ایران کشوری است که بخش عظم جمعیت آن را جوانان تشکیل می دهند. آیا بهتر نیست ، به نیازها، علایق و.... خیلی از مسائل دیگر که خواست این قشر از جامعه است توجه کرد.