یکی از شعارهایی که از ابتدای انقلاب اسلامی ایران تا به امروز وجود داشته ، " استقلال ، آزادی ، جمهوری اسلامی" می باشد.

که بارها در گفته های امام راحل به اصل جمهوریت آن اشاره شده است.

اصل جمهوریت در یک نظام سیاسی، بر وجود و ضرورت فعالیت احزاب و تشکل های  سیاسی تاکید دارد. که این نهاد ها برای  کسب قدرت در لایه های مختلف سیاسی جامعه  بایکدیگر به مبارزه و رقابت می پردازند.

وظیفه اصلی احزاب در کشورهای توسعه یافته و در حال توسعه  پاسخگو کردن حکومت در برابر اعمال خود می باشد و به  نوعی اهرم کنترل نظام سیاسی حاکم بر جامعه است. فعالیت احزاب باعث بالا رفتن میزان مشارکت عمومی در عرصه های مختلف سیاسی و توجه به آراء وعقاید مختلف در چهارچوب قانون اساسی و رژیم حقوقی یک نظام سیاسی است.

در واقع ، وجود احزاب نوعی مجرای نظارتی از پایین به بالا بر اعمال حکومت است که توسط مردم صورت می گیرد و مانع از به  وجود آمدن نظامهای استبدادی و مطلقه می شود.

متاسفانه در سه ، چهار سال اخیر جایگاه واهمیت این نهادها و تشکلهای سیاسی توسط بعضی گروهها واشخاص در کشور ما به زیر سئوال رفته است. کسانی که بدنبال ایجاد حاکمیت یکدست و تک صدا هستند ، ضرورت وجود تحزب در کشور را مورد سوال قرار داده و تلاش خود را برای  محدود کردن فعالیت آنها بکار گرفته اند.

این افراد معتقد هستند ؛ بجای نهادهای سیاسی مثل احزاب ، هیات های مذهبی و مساجد باید به فعالیت های خود رنگ و بوی سیاسی دهند وبر دایره فعالیت های خود بیافزایند ، تا در موقعهء نیاز  بتوانند از جایگاه آنها به نفع  خود بهره برداری سیاسی- اجتماعی نمایند.

متاسفانه کسانی با اینگونه تفکرات در قوهء مجریه و مقننه نیز رخنه کرده اند و سعی در خارج نمودن رقبای سیاسی خود از گود مبارزات سیاسی دارند تا بتوانند بدون رقیب در عرصه سیاسی کشور به حیات خود ادامه دهند.

باید توجه داشت ، نظام های سیاسی استبدادی و فاسد  از چنین روشهایی برای مقابله با مخالفان خود استفاده  می کنند. این نظام ها از رشد ، توسعه و فعالیت احزاب در حراس هستند ، زیرا فعالیت  آنها را مانع رسیدن به اهداف شوم خود می دانند.

خفقان بر فضای سیاسی چنین جوامعی حکم فرماست و مخالفان اجازه بیان نظرات خود را ندارند و کوچکترین حرکتی از سوی حاکمیت محکوم به سرکوب می شود ، زیرا نظام سیاسی خود را پاسخگو به مردم ، احزاب و تشکل های سیاسی نمی داند.

در کشور ما نیز در حال حاضر فعالیت برای احزاب منتقد دولت و حاکمیت یکدست بسیار دشوار است. اما احزاب باید سعی کنند بازی از پیش طراحی شدهء آنها را با هوشیاری برهم زنند واجازه ندهند، توسط آنها مدیریت شوند.

برای برون رفت از وضعیت موجود ، احزاب باید کادر تشکیلاتی خود را تقویت کنند و میزان آگاهی اعضاء وهواداران خود را نسبت به مسائل روز و تحلیل شرایط مختلف موجود داخلی وخارجی کشور افزایش دهند.

بر دایره هواداران خود بیفزلیتد واز همه مهمتر به تشویق مردم به عضویت در احزاب به پردازند و جایگاه حزب را کار حزبی را برای  پاسخگو کردن حاکمیت برای اقشار مختلف جامعه روشن کنند.

تا بتوانند با رقیبی که از هر گونه ابزار سیاسی و غیر سیاسی برای  ضربه زدن به رقیب  بهره می جوید مبارزه کنند.